In 2014 ben in geïnfecteerd met het obstacle running virus, door Mike van The Funning Company. Dit virus heeft zich uitgezaaid in 2015 en het blijkt een ongeneeslijke ziekte.
Mike, bedankt! 😉

Het aantal obstacle runs op mijn lijstje begint dusdanig te stijgen dat ik mijzelf langzaam semi-ervaren obstacle runner begin te noemen. Zondag 6 September kon ik de Fisherman’s Friend Strongman Run (FFSMR) afstrepen van mijn (still-to-do) lijstje.
Via Rowan, een atleet uit mijn trainingsgroep, kreeg ik 2 kaartjes voor de FFSMR. Zonder enig research nam ik deze kaartjes met beide handen aan.
In eerste instantie was de planning om deze samen met Mike te gaan rennen, door omstandigheden op zijn werk heb ik mijzelf ingeschreven met mijn vaste obstacle maatje, mijn broer Bob.

De broers: Bob(links) en Lars
De broers: Bob(links) en Lars

De run:
Nadat ik volmondig “ja” had gezegd tegen Rowan, ben ik eens gaan kijken naar de informatie van de FFSMR. Natuurlijk had ik al eerder van de Strongman Run gehoord (zoals waarschijnlijk velen), maar ik wist niet dat er maar één afstand mogelijk was. De Strongman Run is namelijk een halve marathon met obstacles…. Ikzelf heb nog nooit langer gelopen dan 13 km, het is dan ook duidelijk dat mijn sprintspiertjes een zware tijd gaan krijgen.
De run vond plaats in Hellendoorn. Waar? Nou ik moest het, als Limburger, even opzoeken om het vervolgens op de kaart in Overijssel te vinden. 223 km van mijn huisje verwijdert en 2:45 uur reizen met de auto.Maar ik had de kaarten gekregen, dus kom maar op met die run!
De FFSMR is een run waarbij alle deelnemers (nagenoeg) tegelijk van start gaan. Dit was een First-timer voor mij en was dus erg benieuwd hoe dit tijdens de run zou verlopen en hoe de organisatie hier mee om zou gaan.

onderweg naar Hellendoorn...
onderweg naar Hellendoorn…

Voorbereiding:
De voorbereiding in de weken voorafgaand aan de run zijn mager te noemen. Ik heb mij vooral bezig gehouden met het atletiek (sprint en horden), waardoor ik weinig tot geen kilometers gemaakt heb.
De dag zelf ben ik met een volle tas afgereisd naar Hellendoorn. In die tas zaten heel veel kleren, omdat ik niet zeker was welke kleren ik aan zou doen met de weersvoorspellingen; Wind, Regen, Koud (15C) en misschien een klein zonnetje.

De All terrain van Reebok
De “All terrain Super” van Reebok

Uiteindelijke uitrusting:
Driekwart tight
Longsleeve hardloopshirt
Herzog compressie tubes. (tijdens de run heb ik deze afgedaan, om slapende voeten)
Teensokjes (Perfect voor obstacle runs!)
Reebok All-Terrain Super Shoes (fantastische schoenen voor modder, water en obstakels)

Eigen Ervaring:

Ik ga niet de hele run doorlopen aangezien dit anders een heel lang blog zou worden. Daarnaast geef ik als advies om zelf eens een obstacle run mee te maken! Alleen dan heb je de echte experience en ben ik ervan overtuigd dat je ook geïnfecteerd wordt met het virus.

Mijn eigen ervaring over de FFSMR is dat de run geen kleine jongen is. De organisatie stond als een huis, waarbij er natuurlijk altijd wel een aantal verbeterpuntjes zijn.
De aankomst area (met startpakketten, garderobe, douches en goodiebags) was duidelijk en overzichtelijk. Het terrein had iets groter gemogen, maar met 7000 man is dit lastig.
Na het omkleden en afgeven van de spullen volgde een duidelijke weg naar het “festival” terrein. Wat meteen opviel was het immense terrein. Het terrein was fantastisch ingedeeld met veel kraampjes, sponsoren, podia en een tank! Jawel, een tank! Deze werd gebruikt als startshot voor de deelnemers. De organisatie had goed haar best gedaan wat betreft aankleding, parcours, faciliteiten, vrijwilligers en drankposten.
Hoewel er genoeg drankposten waren, waren het aantal voedingsposten mager. 1 halve banaan werd uitgereikt op pas 13 km. Dit hadden er gerust iets meer mogen zijn en al eerder op het parcours.
De douches op het eind waren fijn voor diegene die een plekje bemachtigd kregen. Helaas was het zo druk dat ik de douches overgeslagen heb. Wat ik vooral miste was een fatsoenlijke plek om je om te kleden en wat water om de grootse modder van schoenen en kleren af te spoelen.

De organisatie kiest voor een gezamenlijke start. Starten met 7000 man die allemaal daar zijn om diezelfde reden als jij, dan zit de sfeer er meteen goed in! Helaas was er geen gezamenlijke warming-up, wat ik toch wel miste. Knalvuurwerk, een tank en muziek maakte een hoop goed. Daarnaast hebben we van tevoren onze eigen warming up afgewerkt.

Na de start maakte ik iets nieuws mee. Namelijk een fantastisch enthousiast publiek. Doordat de run door de centra van Hellendoorn en Nijverdal liep kwamen we ontzettend veel publiek tegen. Op sommige stukken leek het wel Alpe D’Huez van de tour! Dit helpt goed bij het vooruitkomen tijdens het rennen.

Bij de reviews las ik dat er in 2014 veel wachtrijen waren bij de obstakels. De organisatie gaf hier gehoor aan, door de obstakels makkelijker te maken. Naar mijn mening een foute zet van de organisatie. Door alle obstakels veel te makkelijk te maken, werd de uitdaging van de obstakels (the challenge) eruit gehaald. De grootste uitdaging werd hierdoor het aantal (toch al aanwezige) kilometers. Het werd meer een lange hardloopwedstrijd (of trailrun) en niet echt een obstacle run meer. Goede lopers kunnen dit parcours dus makkelijk aan, terwijl ikzelf het moet hebben van de obstakels. Ik kreeg (mede door het koude weer) ook weer last van kramp, waardoor 21 kilometer wel erg lang wordt. Gelukkig had ik Bob aan mijn zijde die mij hier goed doorheen hielp. Ondanks dat ik soms wat knorrig tegen hem deed over mijn kramp.

Grootste obstakels waren: “The Skyfall”, “The Wringer”, “Fire Base”, “Chilly-Jump” en “Climbing waterfall”.
The Skyfall was na een grote groep lopers gesloten ivm veiligheid. Helaas heb ik deze niet kunnen doen, al deed hij veel denken aan “de Fjord drop” van Strong Viking (hoewel de fjord drop er pittiger uitziet)
The Wringer was een obstakel met kruipen tussen veel autobanden. Een beetje saai moet ik eerlijk zeggen.
The Fire base was erg goed aangekleed, met veel publiek, muziek en militairen. Ook hier was een tank aanwezig. De zwaarheid(zwakjes) bestond uit een stukje tijgeren en een container omhoog klimmen.
The Chilly-Jump was door houten vakken springen in het zwembad. Hier heb ik mijn enige “war-wound” opgelopen, door mijn schenen langs het hout te schuren.
Climbing waterfall: Fantastische obstakel! Eerst een stukje zwemmen om vervolgens een wand op te klimmen waarbij er ontzettend veel water omlaag komt. Dit was voor mij het beste obstakel van de dag.

The Fisherman’s Friend Strongman Run 4

De modder tijdens het parcours was magertjes, waardoor we schoon over de finish kwamen. Het is voor de foto’s altijd wel mooi als iedereen er lekker vies uitziet. Bij diezelfde finish werd er helaas alleen een flesje AA uitgedeeld. Ik had hier graag een biertje gezien, maar ach, dat is persoonlijk.

Finisher FFSMR 2015
Finisher FFSMR 2015
Traditioneel afsluiten
Traditioneel afsluiten

Na omgekleed te hebben en lekker wat warms aangedaan te hebben, hebben Bob en ik onze experience traditiegetrouw afgesloten met een zelf-gezet kopje koffie en wat warm eten bij de auto.

Conclusie:
Al met al een leuke run, maar niet meer dan dat. De zwaarheid, voor mij persoonlijk, bestond voornamelijk uit het aantal kilometers. De obstakels waren zonder enige moeite te overbruggen. Een gemiste kans in dit fantastische gebied. Wellicht de startgroepen volgende jaren toch meer verspreiden om wachtrijen te voorkomen.
Volgend jaar zien ze mij waarschijnlijk niet terug. Om het nogmaals te benoemen, de obstakels vielen mij teveel tegen. De afstand helpt natuurlijk niet mee. Dit jaar was het door de verkregen kaarten gratis, wat de run een stuk leuker maakt. 69 euro vind ik teveel geld voor deze run en spaar dit geld liever uit voor een andere run. Toch ben ik blij dat ik deze run gedaan heb. Een halve marathon kan nu van mijn bucketlist en mijn ervaring in obstacle runs wordt alleen maar groter!

Voordelen: (Waarom moet je gaan!):
• Sfeer is fantastisch
• Fantastisch (en enorm veel) publiek. Dat helpt je goed verder
• Prachtige natuur en omgeving
• Parkeren is prima geregeld
• Monkeybars waren aanwezig, wat 100% zeker in een obstacle run thuishoort
• Climbing the Waterfall was vernieuwend en erg tof
• Veel (steile) zandbergen (persoonlijk hou ik hier wel van)
• Een stuk van het parcours liep door een maïsveld. Alsof je in de film “Signs” zit
• Startvlak van 7000 mensen, waardoor een goede sfeer
• Tank als startpistool is misschien wat overdreven, maar ik hou er wel van!
• Goede organisatie
• Duidelijke bewegwijzering
• Finisher T-shirt
• Medaille
• Professionaliteit ++
• Afstrepen bucketlist

Nadelen: (Waarom zou je niet gaan)

• Gesloten Skyfall (grote glijbaan) ivm veiligheid
• Makkelijke obstakels, waardoor uitdaging uitbleef
• Weinig obstakels in het begin
• Start met water, waardoor lastig op te warmen
• Weinig douches
• Starttijd vrij laat (13:00)
• Weinig eten langs het parcours (ook pas laat). Volgende keer eigen eten(gel) meenemen
• Afstand 223 km vanaf Sittard
• Flesje AA, ipv biertje aan de finish
• Drukte op het parcours. Veel mensen in moeten halen
• Te weinig modder obstakels
• Goodiebag was misschien wat magertjes

Cijfer:
De Fisherman’s Friends Strongman run 2015 krijgt van mij een 7-
Modder : 4
Publiek: 10
Parcours en locatie: 9
Obstakels: 4
Warming up: 2
Zwaarheid: 7 (Mede door het aantal kilometers)
Veiligheid : 8
Faciliteiten: 8
Organisatie: 7

Plattegrond
Plattegrond

Wedstrijdverslag: The Fisherman’s Friend Strongman Run

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit: