Zondag deed ik mee aan de Poort naar het heuvelland trail georganiseerd door A.V. Caesar in Beek. Via facebook en getipt door @loopmetfloor (op Instagram) kwam ik achter het bestaan van deze loop. Het was inmiddels al de 5e editie en toch is deze trail nog erg onbekend in de regio.

Foto: John Parren

Zoals enkele al weten was ik in December kersverse papa geworden van een prachtige dochter. Ik heb geen tijd gemaakt voor mijn Blog en dat hebben jullie geweten. In plaats van lekker hardlopen en sporten deed ik intervallen naar de box en eenmaal daar deed ik aan ultrastaren. Om eerlijk te zijn had ik het hardlopen niet gemist.

Maar, na een maandje niks doen begint het te kriebelen… ik had al voorzichtig met David een 4km gedaan en op nieuwjaarsdag was ik nog heerlijk een 13km gaan rennen tijdens de ondertussen traditionele nieuwjaarsrun die ik ieder jaar met mijn broer Barry doe. Allebei ging goed en na die 13km had ik het gevoel dat ik nog wel even door had kunnen gaan.

De hele week was ik al aan het denken, zou ik meedoen aan die trail in Beek de ‘Poort naar het heuvelland trail’ een aantal klanten bij Intersport Superstore Gardenz hadden ook al aangegeven dat het een mooie loop moest zijn. Zaterdagavond nam ik het definitieve besluit om mee te doen aan de 16km. Je kon kiezen tussen de 16km en de 30km dus de 16 was de korte route.

Onvoorbereid maar vol enthousiasme had ik er gewoon zin in! Het was vreemd waar ik gewend ben mijn loopjes te delen met mijn broer of met een van mijn vrienden. Ondanks dat ik veel bekende gezien had, heb je toch het gevoel dat je alleen bent. Vrijdagnacht had het gesneeuwd en zaterdagnacht flink geijzeld ik wist dat het best zwaar zou worden. De eerste kilometers gingen verbazingwekkend lekker, wel merkte ik dat door de gladheid je 4 passen deed waar je er normaal gesproken 2 doet. Het was behoorlijk glijden en velen, zo ook ik, kozen ervoor om in de berm te gaan rennen.

Terwijl ik netjes het parcours volgde zag ik dat een hele groep, per ongeluk, verkeerd gelopen was en een hele lus, die ik net gehad had, gewoon gemist hadden. Ondanks dat lekker door blijven gaan en genieten van het bos de natuur de kou en de mist.

Later in het bosgebied rond het scoutinggebouw zag ik dat mensen bewust stukken aan het afsnijden waren. Ik weet niet of dit was omdat er op tijd gelopen werd en er een tijdregistratie was of dat deze mensen het net als ik ook gewoon zwaar hadden. In ieder geval, afsnijden zou mij aan de finish geen voldaan gevoel geven. De uiteindelijke eindtijd interesseerde me helemaal niks. Op sommige plekken in dat bosgebied was het zo stijl dat we aan touwen naar beneden moesten dit was echt te gek en een leuke afwisseling in het parcours. Eenmaal bij de post van 9k merkte ik dat bergop rennen echt zwaar was. Even wat drinken en een stukje peperkoek en ik besloot verder te gaan, ik was over de helft.

Foto: Yvonne Silverentand

Ik dacht nieuwe energie en gaan… maar bergop moest ik echt toegeven aan het gevoel in mijn benen. Bergaf en vlak ging nog lekker maar bergop liepen mijn benen vol en kreeg ik af en toe kramp. Ik zat op 10,5km en ik ik dacht hoe ga ik de laatste kilometers volmaken. Ik miste mijn broer die me normaal gesproken kon motiveren. Gewoon de ene pas na de andere blijven zetten en we zien het wel, dacht ik. Een whatsapp berichtje van thuis gaf weer wat kracht maar het bleef zwaar.

Tot ongeveer 4km voor de finish ineens iemand naast me kwam rennen en zei:”ik heb het net zo zwaar laten we elkaar hier doorheen helpen” Deze “stille held” was Bas de Jong uit de Bilt. En dit is nu precies wat trailrunning is, niet voor de beste tijd gaan. Maar nieuwe plaatsen en nieuwe mensen ontdekken. Elkaar helpen, een kleine aanmoediging en genieten. Vooral genieten… ondanks dat ik dicht bij beek woon was ik op plaatsen geweest waar ik nog nooit geweest was. Dankzij de motivatie van Bas hebben we elkaar geholpen de laatste 4km vol te maken. En ondanks dat ik het zwaar had, en ik wist dat ik niet voorbereid  was, te hard van start gegaan was wellicht?, het parcours onderschat had, ben ik toch superblij dat ik meegedaan had. Ik had dit niet willen missen, een mooie ervaring rijker. Ik heb van alles kunnen genieten.

En omdat ik het vergeten ben te zeggen aan de Finish: Bas de Jong uit de Bilt … Bedankt!

Follow

Poort naar het Heuvelland trail

2 gedachten over “Poort naar het Heuvelland trail

  • januari 10, 2017 om 10:06
    Permalink

    Mooi verhaal Mike! Een prachtige omgeving om te sporten!

    Goed dat je zo snel na het vader worden het sporten weer oppakt!

    Beantwoorden
    • Mike Driessen
      januari 10, 2017 om 23:55
      Permalink

      Dankjewel Paul, hoewel het heel lastig is hoor want je wilt ook graag thuis zijn.
      Maar het was een mooie loop en erg genieten.

      Beantwoorden

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

%d bloggers liken dit: